Diavolo in corpo (1986)

Μαρούσκα Ντεμερς, Αλμπέρτο Ντι Στάζιο

Diavolo in corpo 
(Ο διάβολος στο κορμί της)

1986 / Ιταλία, Γαλλία / 114'

Είδος: Αισθηματικό δράμα
Γλώσσα: Ιταλικά
Σκηνοθεσία: Μάρκο Μπελόκιο
Σενάριο: Μάρκο Μπελόκιο, Ενρίκο Παλάντρι, Ένιο Ντε Κοντσίνι 
(Βασισμένο στο μυθιστόρημα "Le Diable au Corps", 1923, του Ραϊμόντ Ραντιγκέ)
Παίζουν: Μαρούσκα Ντέτμερς, Φεντερίκο Πιτζάλις, Ανίτα Λαουρέντζι, Αλμπέρτο Ντι Στάζιο

IMDb    TMDb

Tο Ιταλικό πόστερ της ταινίας

Υπόθεση
Ο Αντρέα, ένας 18χρονος μαθητής ερωτεύεται τη Τζούλια, μια γυναίκα μεγαλύτερη του, την οποία παρατηρεί από το παράθυρο της τάξης του στο σχολείο. Η Τζούλια έχει χάσει τον συνταγματάρχη πατέρα της από τρομοκρατική επίθεση ενώ ο αραβωνιαστικός της, αριστεριστής τρομοκράτης είναι στη φυλακή και δικάζεται. Σύντομα ξεκινάει μια θυελώδης σχέση που περιπλέκεται όταν η μητέρα του αραβωνιστικού της Τζούλια ανακαλύπτει το ειδύλιο και το αναφέρει στον πατέρα του Αντρέα, ο οπόίος στο παρελθόν υπήρξε ψυχοθεραπευτής της Τζούλια.

Press images


Σκέψεις
Πρωτάκουσα για την ταινία στα εφηβικά μου χρόνια, με αφορμή την διαβόητη ερωτική σκηνή και έκτοτε την αναζητούσα. Έτυχε πρόσφατα να εντοπίσω μια αξιοπρεπή κόπια και απόφασισα να τη δω έχοντας στο μυαλό μου μια αδρή σύνοψη της υπόθεσης και χωρίς ουσιαστικά κάποια προσδοκία.

Πρόκειται για ενα φιλμ καταθληπτικό και καθηλωτικό συνάμα. Δεν μπορείς παρά να μαγνητιστείς από την ερμηνεία (και την αποστομωτική ομορφιά) της Μαρούσκα Ντέτμερς. Είναι από τις λίγες εκείνες ταινίες που σκέφτεσαι και ξανασκέφτεσαι μετά την προβολή, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσεις και να επεξεργαστείς τα όσα είδες. 

Δεν γράφω περοσσότερα γιατί ένιωσα πως μια κριτική που διάβασα στο letterboxd παρουσιάζει πολύ πιο εύγλωτα τα όσα ήθελα να εκφράσω. Την παραθέτω σε μετάφραση:

Είναι μια ταινία εμπρηστική. Όχι μόνο για τον απροκάλυπτο ερωτισμό της, αλλά για το ρεαλισμό και τον τρόπο που πραγματεύεται τα κεντρικά της θέματα, αυτά της επαναστατικότητας και της ψυχικής ασθένειας. Εκείνη είναι αραβωνιασμένη με ένα τρομοκράτη και τον απατά. Ο πατέρας της έχει δολοφονηθεί από τρομοκράτες. Είναι υστερική και έχει ανάγκη από τρυφερότητα και σωματική επαφή. Εκείνος είναι ένας έφηβος, αποξενωμένος από τον πατέρα του και ερωτευμένος με μια γυναίκα που είναι ψυχικά ασταθής. Η σκηνή στις απολυτήριες εξετάσεις είναι ένας ταιριαστός επίλογος: Ο καθηγητής που εξετάζει τον Αντρέα ψάχνει, μάταια, μια ταμπέλα για να τον χαρακτηρίσει, υπό το βλέμμα της δασκρυσμένης Τζούλια. Δεν υπάρχει όμως. Ο Αντρέα δεν θέλει να είναι απολύτως τίποτα

Ελληνικός υπότιτλος σε δική μου μετάφραση εδώ.

Αξιολόγιση: 8/10

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

La vengeance du serpent à plumes (1984)

Lights. Camera. Action!